Een huis is de eerste computeranimatie die ik maakte. Dat was in 1994. Het was toen nog lastig die wereld van de computer en de animaties binnen te komen. Programma’s om efficiënt films te maken waren onbetaalbaar (de computer met het meest geschikte programma kostte een ton. Elke gebruiker betaalde daarboven nog een bedrag voor elke dag dat hij werd gebruikt). Websites met discussiefora waren er niet. Mensen die er verstand van hadden, hielden de drempel hoog. Als je hen benaderde om iets te weten te komen, stelden zij wedervragen waar je geen antwoord op wist.

Ik ging uit van een architectonisch ontwerp dat je door middel van deze film zou doorkruisen. Een aantal items waren voor mij van belang. In de animaties uit die tijd zagen oppervlaktes van voorwerpen (meubels, torenflats, etc.) er uit alsof ze van plastic waren. Ik vond dat de oppervlaktes warmte moesten uitstralen en kende er daarom texturen aan toe die ik zelf had gefotografeerd. In de films komen bijna alle texturen van één dia (uitgezonderd een houtnerf). De muren zijn behandeld alsof zij transparant zijn. Het is gemaakt met een goedkoop programma dat op een PC draaide. Die heeft daar bijna een jaar op staan rekenen, terwijl de plaatjes voor de film waren opgebouwd uit een kwart van de hoeveelheid pixels die voor dergelijke films gebruikelijk was. Veel fouten zijn blijven zitten, terwijl ingewikkelde vormen die aanvankelijk waren gepland nooit zijn uitgetekend. Twee andere punten van belang waren het tempo en de ooghoogte.

De filmpjes op tv met letters (“NOS”) of torenflats die razendsnel het televisiescherm in- en uitdraaiden: dat waren in die dagen de gebruikelijke computeranimaties. Je vloog met je blik overal doorheen alsof je in een UFO zat. In deze film is het belangrijk dat het tempo waarmee je het gebouw in de animatie doorloopt rustig is en dat de camera op ooghoogte blijft – tegenwoordig gebruikelijk. Voor het uittekenen van het draadmodel werd ik geholpen door Frans Vogelaar. Het bouwen van zo’n draadmodel is nog steeds veel werk, de film zou tegenwoordig gemaakt kunnen worden in vier dagen.