Dit huis is op het Roermondsplein geplaatst, in Arnhem, voor de tentoonstelling Sonsbeek ‘ 93. Nog in de jaren ’70 van de vorige eeuw werden er voor vele Nederlandse steden grote toegangswegen gepland die de snelwegen direct naar het centrum moesten leiden. Door protest en het ontbreken van consensus werden veel van deze plannen later weer gecanceld. Toen ook in Arnhem van dergelijke plannen werd afgezien, was de tweede verkeersbrug over de Rijn met de aansluiting op het Roermondsplein al aangelegd. Er waren ook enkele opritten gebouwd voor verdere aansluiting op wegen die nooit zijn verwezenlijkt. Op zo’n doelloze oprit is dit huis geplaatst.

Het huis is gebouwd in schaal 1 : 2; de plafonds bevinden zich op 1 m. 30. Alleen de toegangsdeur en één van de trappen hebben een gebruikelijke maat. Maar ook als je het huis via deze maat betreedt kom je in die schaal 1 : 2 terecht. Je kunt het dak opklimmen.

Lange tijd lag er een slaapzak van een zwerver. Omdat ik eerder werk voor daklozen had gemaakt, geloofden mensen dat het bij het kunstwerk hoorde (- namen zij dan aan dat ook de dakloze van het werk deel uitmaakte?)

Behalve uit opritten bestaat het Roermondsplein uit een gegolfd terrein met blauw en wit geglazuurde stenen. Dat is een kunstwerk van Peter Struycken uit 1972-1977. Valerie Smith was voor Sonsbeek ’93 de curator.