De tentoonstelling in Lokaal 01, Breda, opende eind 1991. De tentoonstellingsruimte bestond uit twee lokalen boven elkaar. Beneden waren onderdelen opgesteld van installaties die eerder waren gemaakt: banken van de tentoonstelling Century ’87, panelen met behang uit Brussel, en lichtbakken uit Galerie Baronian, ook Brussel.

In het midden stond een tafel, acht meter lang, met een damasten tafelkleed en een luifel waar op de opening voor alle bezoekers pasteien waren geserveerd. De maaltijd was deel van het werk. De oven en borden bleven er gedurende de tentoonstelling staan.

Deze tentoonstelling was een reactie op de kunst uit de late jaren ’80 van de vorige eeuw. Ik was sterk onder de indruk geweest van de eerste werken van Jan Vercruysse (de Kamers), maar werd later het doofstomme karakter veel werken uit die jaren moe: de ironie, het oppervlak zonder diepte, de sfeer die om deze kunstwerken hing. Het leek of de kunstenaars en curatoren die dit werk maakten het besef met zich meedroegen dat hun circuit een circuit van uitverkorenen was. Het moest anders: de gestes in die kunst moesten worden omgedraaid: in plaats van de doofstomme geste, moest de tentoonstelling worden teruggebracht tot een sociaal gesprek. Vandaar die maaltijd. Alle bezoekers konden er tijdens de opening aan deelnemen.

Toen Rutger Pontzen veel later een boekje zou schrijven over maaltijden in de beeldende kunst, vroeg hij ook mij om informatie. Misschien dat ik zijn opzet in de war stuurde toen bleek dat mijn maaltijd eerder plaats had gehad dan de eerste maaltijd van Rirkrit Tiravanija. In elk geval verwerkte Rutger Pontzen de datum van deze maaltijd in Lokaal 01 alleen in een voetnoot.

Boven stonden legvitrines met materiaal dat kon worden geassocieerd met de leesbaarheid van architectuur. Er lagen illustraties uit 20.000 mijlen onder zee van Jules Verne, afbeeldingen van Villa Malaparte, de eerste leerboeken architectuur die voor een technische school waren gemaakt (Durand, Précis des leçons d’architectures données à l’École Polytechnique (Parijs, 1802-1805)) en een lange, gekromde boekenkast met achterin een spiegel. De spiegel verdubbelde alle rijen boekenplanken zonder je de mogelijkheid te geven jezelf in de spiegel te zien.

Buiten voor de entree stond een soort kist met een slaapzak: Slaapplaats voor een dakloze.

  • titel Lokaal 01
  • materiaal aluminium, t.l.'s, behang, linnen, canvas, damast, aardewerk, bestek, oven