In 1991 opende er een tentoonstelling in Lokaal 01 in Breda. Op het voorplein stond een slaapplaats voor een dakloze.

Deze tentoonstelling was een reactie op de kunst uit de late jaren ’80 van de vorige eeuw. Ik was sterk onder de indruk geweest van de eerste werken van Jan Vercruysse (de Kamers), maar werd later het doofstomme karakter veel werken uit die jaren moe: de ironie, het oppervlak zonder diepte, de sfeer die om deze kunstwerken hing. Het leek of de kunstenaars en curatoren die dit werk maakten het besef met zich meedroegen dat hun circuit een circuit van uitverkorenen was. Het moest anders: de gestes in die kunst moesten worden omgedraaid: in plaats van de doofstomme geste, moest de tentoonstelling worden teruggebracht tot een sociaal gesprek. Vandaar die maaltijd. Alle bezoekers konden er tijdens de opening aan deelnemen.

Toen Rutger Pontzen veel later een boekje zou schrijven over maaltijden in de beeldende kunst, vroeg hij ook mij om informatie. Misschien dat ik zijn opzet in de war stuurde toen bleek dat mijn maaltijd eerder plaats had gehad dan de eerste maaltijd van Rirkrit Tiravanija. In elk geval verwerkte Rutger Pontzen de datum van deze maaltijd in Lokaal 01 alleen in een voetnoot.

  • jaar 1991
  • materiaal multiplex, jachtlak, donzen slaapzak, band
  • maat 80 x 100 x 200 cm
  • verzameling Centraal Museum Utrecht